Geus kadua poé kuring aya di lembur téh, asa betah tumaninah.
Tiis ceuli hérang panon jauh tina karaméan, beresih tina polusi. Cai cur cor
matak pikabetaheun. Nu utamana mah kuring bisa ngabangbrangkeun kapeurih ati ku
alatan Isti.
Kira wanci haneut moyan,
tamba kesel kuring mantuan bapa meresihan jukut di sisi balong tukangeun imah.
Lumayan ngoprot késang kawantu tempatna rada negrak kasebrot matapoé. Da di
Bandung mah geus tara aya kasempetan pikeun moyan lantaran riweuh ku pagawéan
kantor.
Keur jongjon mantuan bapa,
torojol Ceu Titi dituturkeun ku Ceu Idah lanceuk kuring nu kadua bari ngais
incuna. Maranéhna leumpang nyampeurkeun kuring nu keur jongjon nyabutan jukut.
"Leuh meni layeut ceu,
deuk ka marana?" Kuring miheulaan nanya bari semu héran.
"Haar apan ku ema
dititah karumpul cenah rék ngabadamikeun masalah Ujang, ari kitu Ujang teu
dibéjaan nyah?" témbal Ceu Titi meni perténtang.
"Oh kutan téh,"
ceuk kuring bari tuluy kukumbah leungeun ku cai balong. Sup kuring tiluan
arasup ka imah ngaliwatan panto dapur.
Ningali kuring, Ceu Titi jeung Ceu Idah arasup ka imah, bapa ogé milu nuturkeun
asup ka imah. Tayohna mah ema, bapa jeung dua lanceuk kuring téh geus sepakat
rék baradami.
Kasampak Ema nuju calik
dina korsi bari nongton tivi. Gék Ceu Titi jeung Ceu Idah dariuk dina karpét nu
geus disampakeun ku ema. Ari kuring milih diuk dina korsi gigireun ema. Nyakitu
deui bapa, calik dina korsi panjang.
Sanggeus kabéh ngariung,
derekdek bapa nyaritakeun pamaksudanana anu hayang ngadahupkeun kuring ka Nyi Diah.
Kalayan bahasa nu malapah gedang, bapa jeung ema patémbalan méré alesan kunaon
aranjeuna nepi ka boga maksud kitu. Tujuana mah alus pisan sangkan kuring tetep
teger salaku lalaki. Tong jadi lalaki nu épés méér.
Mudah-mudahan ku jalan kieu, raheut haté kuring bisa kaubaran jeung bisa
mopohokeun Isti sok sanajan asa pamohalan.
Mireungeuh kolot boga
rencana saperti kitu, hiji-hijina jalan keur kuring iwal ti kudu nurut sakumaha
kahayang indung. Kuring yakin kolot nepi ka kitu téh ku bakat nyaah ka kuring anak
lalaki bungsu hiji-hijina sangkan teu katutuluyan gering pikir alatan mikiran
Isti.
Teu karasa ngong kadéngé
adzan lohor ti masjid peuntaseun imah. Kuring jeung bapa cengkat muru ka masjid
rék ngalakonan solat lohor.
Sabérésna solat lohor,
kuring menekung ngadudu'a neda pituduh kanu maha kawasa, pasrah sumerah kana
naon anu geus jadi katangtuan manten-Na. Kuring sadar yén manusa mah ngan
saukur ngabogaan rencana tapi Allah nu kawasa nangtukeun sagalana.
Réngsé ngadu'a, haté nu
tadina marudah téh dadak sakala asa ngemplong. Mun téa mah kuring kudu ngajodo
ka Nyi Diah bari aya dina rido nu jadi indung, kuring gilig rék nuturkeun naon
nu jadi kahayang indung. Kuring rido mun kudu miceun jeung mopohokeun ngaran
Isti demi kabagjaan haté indung.
Balik ti masjid, nyampak
ema tos nyayagikeun sangu liwet jeung goréng lauk nila karesep kuring, teu
kaliwat lalab daun sampeu jeung sambel solen buatan ema.
Atuh brak wé saréréa dalahar kalayan nikmat pisan.
Komentar
Posting Komentar