DURIAT REUNTAS DIJALAN (BAGIAN 6)

POV: Isti

Lain téga, lain deleka mun pada akhirna kuring nyokot kaputusan sorangan ngabolaykeun rencana jatukrami nu ngan kari sababaraha poé deui dilakonan. Kaputusan nu kacida beuratna, meunang sababaraha kali mikir, dibulak balik dibeuweung diutahkeun. Rumasa mawa karep sorangan teu mawa badami heula kanu jadi kolot terutama ka mamah, indung kuring nu geus kacida nyaahna ka kang Ujang calon pisalakieun kuring. Ceuk pikir lamun kuring nyarita atawa mawa badami heula ka indung pasti kana moal disaluyuan, kulantaran geus tamplok kanyaahna ka kang Ujang. Di mata mamah mah kang Ujang téh lalaki anu sampurna nu bakal cocok mun jadi salaki kuring.

Opat taun wawanohan jeung kang Ujang, karasa pisan kanyaahna. Bageur, pinter jeung gedé pisan perhatianana ka kuring. Ceuk cohagna sagala hal naon waé nu dipikahayang ku kuring pasti ditedunan. Geus puguh ngajajap-jajap ka kampus atawa ka tempat nu kuring aya perlu mah jigana téh ontime wé.

Kang Ujang téh tipe jalma nu ngeunah diajak diskusi. Lain sakali dua kali kuring diskusi ngeunaan sababaraha hal nepi ka sok debat pakuat-kuat argumentasi. Dina sababaraha hal antara kuring jeung kang Ujang loba teu cocokna. Mun kang Ujang boga pendapat A, kuring mah B. Tapi sok sanajan mindeng pagedrug faham tapi kuring ngarasa nyaman babarengan jeung manéhna.

Sababaraha kali manéhna wakca seja nyimpen katresna tapi ku kuring ditolak lantaran hayang fokus kana kuliah. Kuring boga tanggung jawab nu gedé pisan lantaran bisa kuliah téh alatan meunang béasiswa ti hiji yayasan swasta. Lamun kuring teu soson-soson diajar, sok sieun prestasi kuring turun anu antukna biaya kuliah kuring dieureunkeun.

Bubuhan jalma leubeut ku pangarti, kang Ujang ngamafhum pisan kana alesan kuring. Manéhna teu nyirikeun rasa kuciwa alatan ditolak katresna ku kuring, sikapna biasa wé malah mah kalah beuki bageur jeung beuki perhatian.

Ari kuring mah nya atoh wé nu aya asa boga penyalindungan, keur mah hirup di Bandung téh ukur nyorangan indekost jeung babaturan. Sakapeung sok ngarasa éra rumasa ku manéhna téh, kuring jiga nu ngan saukur ngamanfaatkeun kabageuranana wungkul. Kadang sok timbul rasa watir ka kang Ujang téh mun geus nyabit-nyabit soal babaturanana nu tos karawin. Manéhna sok jiga nu mancing-mancing kamandang kuring tina perkara ngarumah tangga.

Mun pareng manéhna ngomongkeun soal kawin, ku kuring sok disalénggorkeun kana hal nu lain. Manéhna ogé jiga nu geus surti mun kuring teu resep ngomongkeun soal kawin. Barina ogé kuring mah asa can mikir-mikir hayang kawin, nu aya mah hayang sakola heula sing luhur. Mun aya milik mah tamat ti S1 téh hayang nuluykeun deui kuliah ka jenjang S2.

Pareng dina hiji waktu, aya mamah ngalongok kuring ka Bandung, kang Ujang keukeuh hayang nepungan. Kuring teu bisa nyarék da puguh mamah jeung kang Ujang téh cenah mah geus akrab pisan sosobatan dina medsos. Nyakitu deui mamah tara-tara ngalongok kuring, tapi ayeuna mh jiga nu ngahaja di sagédéngeun ngalongok kuring téh bari hayang panggih jeung kang Ujang.

Tah ti harita pisan komunikasi mamah jeung kang Ujang katingali beuki raket. Mamah mindeng méré saran sangkan kuring daék narima kang Ujang. Lebar ku bageur jeung soléhna cenah, rék milih nu kumaha deui, sakitu bageurna bari jeung soléh bisa narima kaayaan kulawarga kuring nu sakieu buktina, lieuk euweuh ragap taya ceuk cohagna mah. Ku bakat hayoh diomonganan mah kuring ngarasa teu ngeunah ogé nu antukna ngajanjikeun rék méré jawaban ka kang Ujang téh lamun geus bérés diwisuda.

Alhamdulillah kuliah bérés tepat waktu. Cunduk waktuna wisuda, mamah, bapa katut A Hanif lanceuk kuring hiji-hijina daratang ka Bandung seja ngahadiran acara wisuda kuring. Mamah, bapa ogé Aa kacida ngarasa bagjana kuring tamat kuliah kalayan nilai cumlaude. Kang Ujang ogé teu tingaleun milu cakah cikih nyadiaan mobil keur kuring sakulawarga indit ka lokasi wisuda.

Kuliah tamat, wisuda ogé geus kaliwat kari nohonan janji ka indung yén kuring rék méré jawaban ka kang Ujang. Kuring bingung liwat saking, rék nyebut embung asa teu wasa boh ka mamah atawa ka kang Ujang. Rék nyebut daék geus puguh da teu boga rasa tresna saeutik-eutik acan. Kanyaah kuring ka kang Ujang estuning nyaah nu jadi adi ka lanceukna. Tapi lamun kuring keukeuh nolak tada teuing kuciwana haté mamah.

Ku bakat bingung antukna kuring lahaola méré jawaban nu matak pikabungaheun pikeun mamah ogé kang Ujang, sok sanajan éta jawaban téh patojaiyah jeung haté kuring. Ceuk pikir keun baé kajeun ngorbankeun perasaan sorangan daripada mamah kuciwa.

Teu lila ti harita, kang Ujang jeung kulawargana datang ka kulawarga kuring ngamaksud pikeun ngalamar kuring jadi pigarwaeun kang Ujang. Dina acara lamaran éta pihak kulawarga kang Ujang meredih sangkan acara jatukrami dilaksanakeun dina bulan Agustus, dua bulan nu bakal datang. Pikeun nangtukeun poé jeung tanggalna, kuring diasongan almenak dititah milih boh bisi aya kahayang. Sabenerna mah teu kudu kumaha kuring, tapi kulantaran hampir kabéh nu datang nyasat nyérénkeun ka kuring akhirna kuring ngabuleudan tanggal 15 Agustus.

Bérés acara lamaran, kulawarga kang Ujang marulang deui kalayan ngajanjikeun yén waragad pikeun sagala rupa kaperluan jatukrami rék wagiru dikirimkeun. Pikeun kuring mah atoh teu atoh da puguh haté mah teu méréan saeutik ogé mun kudu kawin ka kang Ujang.

Sanggeus sémah marulang, kuring ogé gesat gesut bébérés rék indit deui ka Bandung kulantaran masih kénéh loba urusan. Mamah nyarék sangkan kuring tong waka indit deui ngarasa melang bisi kapeutingan di jalan, tapi kuring keukeuh. Nya akhirna mah mamah ngawidian.

Waktu téh asa nyérélék pisan. Teu karasa geus sabulan kaliwat tina acara lamaran, hartina waktu jatukrami téh ngan ukur sabulan deui. Kuring beuki tagiwur, sok komo kang Ujang ngajakan ka lembur nepungan mamah cenah rék mikeun waragad pikeun hajat. Ku kuring dicarék, duit keur waragad hajat tong waka dibikeun ka mamah lantaran bisi beak saméméh waktuna. Kang Ujang teu ngagugu kana panyarék kuring, manéhna tetep rék indit ka lembur nyérénkeun duit keur waragad hajat ka mamah sok sanajan teu dibaturan ku kuring. Patugeng-tugeng asa euweuh hartina, antukna kuring ngéléhan milu indit ka lembur maturan kang Ujang nepungan mamah.

#Hanca

Tos heula ah nya, mugi katampi🙏